Αναμένοντας το τεστ των Πανελλαδικών

0
Αναμένοντας-το-τεστ-των-Πανελλαδικών

Ακόμα πιο «περιζήτητη» είναι τούτες τις ημέρες η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας από τα ΜΜΕ (κυρίως τα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά) για συνεντεύξεις, και η ίδια η υπουργός δεν χαλά χατίρια.

Ποιος ενδιαφέρεται βέβαια εάν σε αυτή την αναγκαστική ανάπαυλα οι μαθητές από το Δημοτικό έως και τη Β΄ Λυκείου μαθαίνουν κάτι από τα  τηλεμαθήματα! Ο κύριος λόγος των προσκλήσεων δεν είναι τα υπαρκτά προβλήματα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης (μόνο το 20% των μαθητών έχει εγγραφεί έως τώρα στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο, εξ ου και η παράταση έως την προσεχή Δευτέρα), αλλά η τύχη των Πανελλαδικών Εξετάσεων  για τη Γ΄ Λυκείου. Και αυτό έστω κι αν τα συνήθη ερωτήματα προς την κ. Νίκη Κεραμέως είναι, με τα σημερινά δεδομένα, προδήλως αναπάντητα: Θα περικοπεί η εξεταστέα ύλη και πόσο, θα παραταθούν τα μαθήματα και πόσο, οι Πανελλήνιες θα γίνουν Ιούνιο, Ιούλιο ή Σεπτέμβριο;

Η διαδικασία των Πανελλαδικών Εξετάσεων «εμπεριέχει» και αναδεικνύει σωρευτικά όλα τα χαρακτηριστικά του  γονέα. Ενδιαφέρεται για το μέλλον του παιδιού, αγωνιά για την προσπάθεια που έχει καταβάλει σε μελέτη.

Και βεβαίως, προσδοκά το παιδί του να αριστεύσει, ακόμη κι αν σε όλη του τη σχολική διαδρομή ήταν επί της ουσίας μέτριος μαθητής. Το θέμα δεν είναι η ουσιαστική γνώση που έχουν τα παιδιά ολοκληρώνοντας το σχολείο, αλλά η απόκτηση  πανεπιστημιακού τίτλου που ξεκινά μέσα από τις Πανελλαδικές.

Ετσι, δεν είναι παράξενο πως ο  γονιός είναι έτοιμος να διαμαρτυρηθεί ότι το παιδί του αδικήθηκε στις εξετάσεις, δηλαδή να παραβλέψει τους λόγους της αποτυχίας. Αλλωστε,  εκδηλώνεται με τέτοιο θυμικό  τρόπο, που δείχνει πως μέσα από την επιτυχία του παιδιού του περνούν και τα δικά του (αδικαίωτα;) όνειρα.

Εχει δίκαιο ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης όταν διαβεβαιώνει ότι οι Πανελλαδικές Εξετάσεις φέτος θα πραγματοποιηθούν. Τελικά, οι εξετάσεις είναι το μόνο ετήσιο γεγονός γύρω από το οποίο η ελληνική κοινωνία συσπειρώνεται, αγωνιά, ελπίζει. Ο χρόνος διεξαγωγής τους θα είναι δηλωτικός πως η ελληνική κοινωνία αρχίζει να ζει (με τα κουσούρια της), ξεπερνώντας τον εφιάλτη. Λες και θα είναι  ένα διάχυτο φως στην άκρη του τούνελ!

ΠΗΓΗ: