Εικονικές ξεναγήσεις: Τεχνολογία για ένα μουσείο πιο δημοκρατικό

3
Εικονικές-ξεναγήσεις:-Τεχνολογία-για-ένα-μουσείο-πιο-δημοκρατικό

Η ηλικιωμένη κυρία απολαμβάνει την ξενάγηση στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης μέσω της εικονικής πραγματικότητας (φωτ. Paris Tavitian)

Ολα ξεκίνησαν όταν το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, θέλοντας να προσεγγίσει ανθρώπους που δεν είχαν δυνατότητα να το επισκεφθούν, ήρθε σε επαφή με την ομάδα θεάτρου «seveneleven» και ένα ενδιαφέρον εγχείρημά της: τη χρήση εικονικής πραγματικότητας προς όφελος των ηλικιωμένων που πάσχουν από άνοια.

Οι δύο φορείς τα βρήκαν εύκολα κι έτσι το κοινωνικό πρόγραμμα «Σοφή παρέα στο Μουσείο» του πρώτου και η ψυχαγωγική δράση «Θάλλω» του δεύτερου, λαμβάνοντας την υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και του Κοινωφελούς Ιδρύματος «ΤΙΜΑ», ένωσαν τις δυνάμεις τους σε ένα στόχο όχι απλώς ψυχαγωγικό: μία σειρά εικονικών ξεναγήσεων στη μόνιμη συλλογή του μουσείου, που ήδη πραγματοποιούνται σε μη κερδοσκοπικά γηροκομεία της Αθήνας, μέσα από γυαλιά εικονικής πραγματικότητας.

«Συνεργαστήκαμε με τους αρχαιολόγους, φιλτράραμε το υλικό στη δική μας μέθοδο και γράψαμε ένα σενάριο εικονικής πραγματικότητας που σου επιτρέπει να παρατηρήσεις τα ειδώλια από κοντά, να τα δεις να περιστρέφονται μπροστά σου», λέει ο Νότης Παρασκευόπουλος, συνιδρυτής του προγράμματος «Θάλλω». Οπως έχει διαπιστώσει από παρόμοια εγχειρήματα, η πολυαισθητηριακή εμπειρία της εικονικής πραγματικότητας –ο ήχος της θάλασσας, ένα άγγιγμα σε μάρμαρο, η μυρωδιά κάποιου κυκλαδίτικου βοτάνου– ενισχύει βασικές γνωσιακές λειτουργίες, ενώ αυξάνει τη συγκέντρωση και μειώνει το άγχος, το στρες και τις μεταβολές διάθεσης.

«Η εικονική ξενάγηση στα εκθέματα, περιλαμβάνει και το γύρω τοπίο τους, τη θάλασσα λ.χ. ή τα εργαστήρια μαρμαροτεχνίας», συμπληρώνει η Αλίκη Λαμπροπούλου, υπεύθυνη των κοινωνικών προγραμμάτων του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης. «Ετσι αντιλαμβάνεται κανείς το πλαίσιο δημιουργίας των αρχαίων Κυκλαδιτών. Ενισχύονται η φαντασία –το πρόγραμμα θα μπορούσε να εφαρμοστεί και σε σχολεία– και η δημιουργικότητα των ηλικιωμένων. Αν αναβιώσεις μια μνήμη τους, αν τους δώσεις λίγη χαρά, μπορούν να παράγουν απίθανα καλλιτεχνικά αποτελέσματα στο πλαίσιο του προγράμματος. Τελικά παίρνουν ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας του μουσείου. Γίνεται το μουσείο πιο δημοκρατικό».

ΠΗΓΗ: