Χίλια μπράβο στον Πέδρο, αλλά εδώ πρέπει να δεχθεί το λάθος και να το διορθώσει…

3
Χίλια-μπράβο-στον-Πέδρο,-αλλά-εδώ-πρέπει-να-δεχθεί-το-λάθος-και-να-το-διορθώσει…

Ο Πέδρο Μαρτίνς, αλλά και το επιτελείο του, αξίζουν «χίλια μπράβο» γιατί οδηγούν και φέτος, για δεύτερη στη σειρά σεζόν, τον Ολυμπιακό με ασφάλεια στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, ενώ τον έχουν φτάσει στους 16 του Γιουρόπα Λιγκ, αφού πρώτα τον πέρασαν στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ κι από εκεί στα νοκ άουτ του Γιουρόπα Λιγκ, όπως ακριβώς δηλαδή είχαν καταφέρει και πέρυσι, σαν συνέχεια της πρώτης τους σεζόν στο Ρέντη, έστω κι αν τότε τα αποτελέσματα δεν είχαν δικαιώσει το ίδιο ακριβώς την καλή δουλειά τους.

Μόνο που στο κομμάτι των στατικών φάσεων ο Πέδρο πρέπει να παραδεχθεί ότι υπάρχει λάθος και να κοιτάξει κάποια στιγμή να το διορθώσει-εδώ και τρία χρόνια υπάρχει πρόβλημα, εγώ τουλάχιστον έχω βαρεθεί να το γράφω, κι απλά τις περισσότερες φορές το σκεπάζουν τα καλά αποτελέσματα. Ξεπερνάει κάθε όριο αυτό που γίνεται ειδικά τον τελευταίο καιρό με τα γκολ που δέχεται ο Ολυμπιακός από κόρνερ και φάουλ, με το πρόβλημα να έχει μεγεθυνθεί πρώτον από το ντεφορμάρισμα του Ζοζέ Σα και δεύτερον από την ξεκάθαρη γνώση πλέον όλων των ομάδων της πιο χαρακτηριστικής αδυναμίας στην τοποθέτηση των «ερυθρόλευκων» αμυνόμενων.

Η φωτογραφία την στιγμή της εκτέλεσης του κόρνερ του Βόλου για το 1-1 στο χθεσινό παιχνίδι τα δείχνει όλα.

Προσέξτε: υπάρχουν εφτά παίκτες του Ολυμπιακού, δύο στο πρώτο δοκάρι και πέντε σε μία ευθεία, για να μαρκάρουν ένα (!!!) αντίπαλο, υπάρχει ο Όλεγκ ανάμεσα σε δύο επιτιθέμενους, υπάρχει ο Βαλμπουενά να βλέπει και υπάρχουν και δύο παίκτες του Βόλου έτοιμοι να φύγουν με φόρα από το σημείο του πέναλτι-ε, ο ένας εξ αυτών έκανε το γκολ…

Πρόκειται για ένα τρόπο άμυνας, αυτή η ζώνη, που έχει ενίοτε κι ένα μαν  του μαν, που φέρνει σε πολύ καλύτερη θέση τον επιτιθέμενο που έρχεται με φόρα, γιατί πάντοτε έχει το πλεονέκτημα σε σχέση με τον αμυνόμενο που πηδάει ενώ βρίσκεται καρφωμένος στη θέση του. Δείτε εδώ κι άλλη μία φωτογραφία, από το ματς στο Άϊντχοβεν.

Βλέπουμε τρεις παίκτες της PSV να βρίσκονται αμαρκάριστοι στο πέναλτι έτοιμοι να φύγουν σφαίρα για να καρφώσουν την μπάλα! Αρκεί να είναι καλοκτυπημένο το κόρνερ-αν είναι, μαθηματικά θα έρθει η ευκαιρία και πιθανότατα το γκολ…

Σε αυτή τη φωτογραφία βλέπουμε και κάτι άλλο: υπάρχουν τρεις παίκτες του Ολυμπιακού στο πρώτο δοκάρι χωρίς να υπάρχει ούτε ένας της PSV για να μαρκάρουν, σε αυτό το σημείο! Κι η απορία είναι, τι χρειάζονται τρεις παίκτες, εκεί που δεν υπάρχει ένας αντίπαλος! Δεν είναι αρκετοί δύο;

Τα ίδια πράγματα, για τα στημένα, γράφω τρία χρόνια. Απλά τώρα έχει τύχει και τρώει ο Ολυμπιακός γκολ σε κάθε ματς (και δη με τον ίδιο τρόπο και στο Βόλο και στην Ολλανδία κι εδώ με την PSV) και έχει πάρει το θέμα άλλες διαστάσεις.

Μόλις τις προάλλες, ο Ολυμπιακός είχε δεχθεί σε δύο συνεχόμενα παιχνίδια (με Άρη μέσα στο Κύπελλο και με ΠΑΟ έξω στο πρωτάθλημα) άλλα δύο γκολ από φάουλ τότε, πάλι με τον ίδιο τρόπο: εκτέλεση φάουλ από δεξιά όπως επιτίθεται ο αντίπαλος προς το δεύτερο δοκάρι και πάσα του παίκτη της άλλης ομάδας που βρίσκεται στο δεύτερο δοκάρι προς την καρδιά της μικρής περιοχής. Τότε, ήταν ο Μπουχαλάκης κι ο Καμαρά στις δύο φάσεις που είχαν αδρανήσει κι είχε φάει τα γκολ ο Σα, το ένα μάλιστα αυτογκόλ από τον Μπα και το δεύτερο από δικό του λάθος μπλοκάρισμα της μπάλας.

Γκολ στο ΟΑΚΑ από την ΑΕΚ από εκτέλεση κόρνερ και κεφαλιά του Σιμόες στο δεύτερο δοκάρι, γκολ στην Τούμπα από τον ΠΑΟΚ από συνέχεια εκτέλεσης φάουλ και κεφαλιά του Ουάρντα, γκολ στη Ριζούπολη από τον Απόλλωνα από διώξιμο-γκάφα του Σεμέδο, γκολ από τη Λάρισα από εκτέλεση κόρνερ, γκολ στη Μασσαλία από εκτέλεση κόρνερ και χέρι-πέναλτι, γκολ από την Πόρτο από εκτέλεση κόρνερ και χέρι-πέναλτι…

Η καταγραφή λέει, μία ντουζίνα γκολ από στημένα! Τον ίδιο αριθμό, αν θυμάμαι καλά, είχε πέρυσι η ομάδα-και φέτος υπάρχουν ακόμη μίνιμουμ 15 παιχνίδια. Στην Ευρώπη οι περισσότεροι αποκλεισμοί έχουν έρθει από μία στατική φάση (η ήττα στο Κίεβο, η ήττα στο Βελιγράδι, η ισοπαλία εδώ με τη Γουλβς, οι ήττες από την Μαρσέιγ και την Πόρτο).

Χθες με χαρά είδαμε ότι έγινε ένα πρώτο βήμα προς την σωστή κατεύθυνση. Ο ίδιος ο Πέτρο χωρίς καν να ερωτηθεί είπε στις δηλώσεις του μετά το παιχνίδι στο Βόλο ότι τον προβληματίζουν οι στημένες φάσεις και θα πρέπει να το δουλέψει με την ομάδα. Αυτό πραγματικά είναι ευχάριστο. Κάτι πρέπει να γίνει, τόσο από πλευράς οργάνωσης της ομάδας στα αντίπαλα κόρνερ και φάουλ (κάτι που είναι θέμα του προπονητή και των συνεργατών του), όσο κι από πλευράς αποφασιστικότητας και δύναμης των παικτών στις μονομαχίες και τις διεκδικήσεις.

Σίγουρα, πάντως, δεν αρκεί αυτό που έγινε μετά το γκολ του Ζάχαβι στην Ολλανδία, όταν τότε δόθηκε εντολή στον Όλεγκ να παίζει μαν του μαν τον Ισραηλινό στα στημένα. Κατ΄ αρχάς, ο Όλεγκ δεν είναι αξιόπιστος στο ψηλό παιχνίδι και δεύτερον υπήρχαν άλλοι δύο παίκτες της PSV, αμαρκάριστοι, έτοιμοι να σπεύσουν με φόρα από το πέναλτι προς τη μικρή περιοχή του Σα….

Πραγματικά είναι κρίμα ο Μαρτίνς κι οι παίκτες να γκρεμίζουν με τέτοια ευκολία, με ένα κόρνερ, ό,τι χτίζουν τόσο σκληρά με τη δουλειά τους σε κάθε παιχνίδι. Γιατί ουσιαστικά αυτό γινεται. Γκρεμίζουν ό,τι χτίζουν με το ωραίο και καλά δουλεμένο παιχνίδι τους.

Χθες ο Ολυμπιακός είχε μπει πολύ καλά στο παιχνίδι. Στα πρώτα δέκα λεπτά και γκολ είχε κάνει και είχε πλησιάσει και σε ένα δεύτερο, όταν πάλι ο Καμαρά έβγαλε σε έξοχη θέση τον Λαλά κι αυτός απλά δεν έβγαλε την σωστή πάσα στον Ελ Αραμπί για το 2-0.

Κι ενώ είχε ξεκάθαρα το πάνω χέρι στο ματς, μπαίνει στην εξίσωση το γκολ από το κόρνερ στο 10’ και τα αλλάζει όλα. Διότι, ένα γκολ τέτοιο, κόντρα στην εξέλιξη του παιχνιδιού, φέρνει δύο πράγματα συγχρόνως: αφενός μεν χαλάει την δική σου ψυχολογία, σε βάζει σε εκνευρισμό και σε έλλειψη ηρεμίας, αφετέρου δε φτιάχνει την ψυχολογία της άλλης ομάδας, της δίνει άλλα κουράγια και δυνάμεις. Ό,τι ακριβώς είχε συμβεί και την περασμένη Πέμπτη με την PSV. Μπήκε ο Ολυμπιακός καλά στο παιχνίδι, το έλεγχε και έρχεται ξαφνικά το γκολ από το κόρνερ και αλλάζει όλο το ματς…

Απ΄ όποια πλευρά κι αν το δούμε, ήρθε η ώρα, έστω με τεράστια καθυστέρηση, ο προπονητής κι οι παίκτες του Ολυμπιακού να πέσουν πάνω στο πρόβλημα και να το λύσουν, αυτή τη φορά. Να περιορίσουν το κακό που γίνεται στην ομάδα, με τα τζάμπα και βερεσέ γκολ.

Άσχετο: Τώρα, για τον τραυματισμό του Σεμέδο σίγουρα η επικείμενη απουσία του θα είναι ένα πλήγμα για τον Ολυμπιακό.

Όμως, οι μεγάλες ομάδες πρέπει να είναι έτοιμες για όλα και να βρίσκουν λύσεις στα προβλήματα τους. Προσωπικά πιστεύω ότι η ομάδα δεν θα έχει πρόβλημα, αν ο Σωκράτης είναι καλά στην υγεία του, γιατί τον βλέπω σε καλή κατάσταση αγωνιστικά. Βέβαια, καλό θα είναι να είναι να μην υπάρχει και τρίτος τραυματισμός στόπερ (!!!), μετά τον Σεμέδο και τον Αβραάμ. Εναλλακτικά, πίσω από Σεμέδο και Μπα, ο Χολέμπας πάντως σίγουρα μπορεί να βοηθήσει.

Παρεμπιπτόντως, ο Σεμέδο από τα έξι νοκ άουτ παιχνίδια που έχει δώσει πέρυσι και φέτος ο Ολυμπιακός στο Γιουρόπα Λιγκ, δεν έπαιξε στα τέσσερα! Ούτε λεπτό στο 2-1 επί της Άρσεναλ, στο 4-2 επί της PSV και στο 0-1 από τη Γουλβς και μόλις 28 λεπτά στο 1-1 με τη Γουλβς, όταν κι αποβλήθηκε. Έπαιξε δηλαδή μόνο στο 0-1 από την Άρσεναλ και στο 1-2 από την PSV.

Το φοβερό με τον Πορτογάλο διεθνή κεντρικό αμυντικό είναι ότι μόλις τις προάλλες άθελα του σακάτεψε τον Σωκράτη σε εκείνη την φάση στο ματς με τον Άρη στην οποία πήγε να βάλει αυτογκόλ και το έσωσε «ηρωϊκά» ο Παπασταθόπουλος πάνω στην γραμμή. Και τώρα τραυματίζεται ο ίδιος ο Σεμέδο σε μία φάση στην οποία κάνει τάκλιν για να σταματήσει έναν αντίπαλο. Μιλάμε για γκίνια απίστευτη…

ΠΗΓΗ: