Φιλοξένησε, υιοθέτησε μην… αγοράσεις! (pics)

0
Φιλοξένησε,-υιοθέτησε-μην…-αγοράσεις!-(pics)

Δεν είναι μόδα, δεν είναι ένα ρούχο που σου άρεσε και απλά το πήρες γιατί όταν το βαρεθείς θα το πετάξεις στη ντουλάπα σου. Δεν είναι υποκατάστατο, δεν το παίρνεις γιατί πήρε και ο/η φίλος/η σου και ζήλεψες. Μιλάμε για μια ψυχή! Σας πήρα από τα μούτρα όμως… Το δέχομαι. Το αν θα πάρεις σκύλο ή ένα κατοικίδιο είναι απόφαση ζωής. Θα ζήσεις μαζί του ισότιμα, θα είναι μέρος της ζωής σου, θα δώσεις αλλά θα πάρεις πολλά περισσότερα.

Θα έχεις σώσει μια ψυχή και μόνο αυτό που θα σου δίνει όταν μπαίνεις σπίτι είναι υπεραρκετό. Δεν θα μιλήσω για το πώς θα σε κάνει όταν δεν θα είσαι καλά (ναι, το καταλαβαίνουν και μάλιστα καλύτερα από τον καθένα), το πώς θα σε κάνει να ξεχαστείς και να γελάσεις, το πώς ποτέ μα ποτέ δεν θα σε προδώσει. Αντίθετα, το κάνουν οι άνθρωποι σε αυτά.

Φιλοξένησε, υιοθέτησε

Ο σκύλος συχνά-πυκνά γίνεται… μόδα! Τα lockdown την επανέφεραν στην επιφάνεια, γιατί ξαφνικά όλοι θέλησαν έναν σκύλο για να μπορούν να βγαίνουν. Στην Ισπανία αλλά και στο εξωτερικό, προχώρησαν σε μία προσπάθεια, ώστε να δοθούν σκυλιά για το λοκντάουν, με την ελπίδα όμως πως ο κάτοχος τους θα δένονταν μαζί τους και μετά δεν θα τα επέστρεφε αλλά θα τα υιοθετούσε. Κάτι έγινε και εδώ, στην Ελλάδα, αλλά θα τα πούμε στη συνέχεια αυτά.

Αυτό που δεν νοείται εν έτη 2021 και με 1 εκατομμύριο αδέσποτα σκυλάκια στην Ελλάδα (ναι, είναι 1 εκατομμύριο) είναι να υπάρχει ακόμα κόσμος που αγοράζει σκύλο. Για τη ράτσα, τη φινέτσα, τη… λεζάντα. Ακόμα και κυνηγοί θέλουν καθαρόαιμα, τη στιγμή που υπάρχουν διασταυρωμένα κυνηγόσκυλα σε καταφύγια. Δεν γίνεται να διατίθενται ακόμα και χιλιάδες ευρώ για αγορά σκύλου, όταν υπάρχουν τόσα αδέσποτα για υιοθεσία. Όταν μπορείς να σώσεις μία ψυχή και φυσικά να διαθέσεις αυτά τα λεφτά ή μέρος αυτών σε μία φιλοζωική που οι άνθρωποι τους ταΐζουν και φροντίζουν καθημερινά δεκάδες μην πούμε εκατοντάδες σκυλιά βασιζόμενοι, στην τσέπη τους, σε κάποιες δωρεές και στην αγάπη τους.

Η Μαριάνθη θα σας τα πει καλύτερα

Θα μπορούσα να σας γράψω ακόμα περισσότερα, αλλά καλύτερα να σας μιλήσει η Μαριάνθη Ζαμπέτα, η οποία μαζί με τον σύζυγό της Κώστα, έχουν το FAZOO μια φάρμα φροντίδας και προστασίας αδέσποτων σκύλων αλλά και γάτων στο Μαρκόπουλο Αττικής. Η Μαριάνθη ασχολείται από τα 17 της με την προστασία των αδέσποτων. Ξεκίνησε αρχικά εθελοντικά στους «Φίλους της γάτας» και μετά ξεκίνησε να σώζει σκυλιά. Μέσα στον πρώτο μήνα στο Μαρκόπουλο είχαν σώσει 11 σκυλιά.

Ξεκινήσαμε την κουβέντα με το απλό ερώτημα…

Γιατί να υιοθετήσει κάποιος ένα σκυλάκι κι όχι να αγοράσει; «Υπάρχουν πάρα πολλά αδέσποτα οπότε όποιος θέλει να βοηθήσει πραγματικά, μπορεί να πάρει από ένα σωματείο στην Ελλάδα αδεσποτάκι. Όλα είναι ελεγμένα από ιατρικής άποψης, είναι όλα στειρωμένα και είναι όλα ελεγμένα από συμπεριφορά. Αν δεν πάρουν κουτάβι, που δεν ξέρεις σε αυτή την ηλικία πόσο μεγάλο θα γίνει και τη συμπεριφορά θα έχει, τα υπόλοιπα ζωάκια, γνωρίζουμε εμείς που τα μαζεύουμε τι συμπεριφορά έχουν, πως είναι με τα άλλα ζωάκια, οπότε είναι πιο εύκολη η εγκλιμάτιση. Τα περισσότερα σωματεία τα εκπαιδεύουν μάλιστα και σε ένα βαθμό. Το πώς να είναι με το λουρί, σε ένα σπίτι… Κάνουν μία προεργασία. Οπότε ένα σκυλάκι πηγαίνει έτοιμο σε ένα σπίτι. Οι άνθρωποι μάλιστα που είναι εθελοντικά στα σωματεία μπορούν από την πείρα τους να καταλάβουν ποιο σκυλάκι ταιριάζει σε ποια οικογένεια.

«Μην αγοράσετε από… πορτ μπαγκάζ»

Τώρα… Τα ημίαιμα είναι πιο ανθεκτικά στις αρρώστιες. Είναι πολύ πιο έξυπνα, γιατί είναι μίξεις από διάφορες ράτσες, οπότε παίρνουν τα χαρακτηριστικά από διάφορες ράτσες. Όταν πας να πάρεις ένα καθαρόαιμο ξέρεις τους γεννήτορες, τους γονείς και τα σχετικά, αλλά πραγματικά δεν συγκρίνεται ένα ημίαιμο σκυλάκι με ένα καθαρόαιμο, στην προσαρμογή, στην εξυπνάδα, σε όλα…

Εννοείται ότι δεν θέλουμε να σταματήσουν να υπάρχουν τα καθαρόαιμα. Όποιος θέλει, να πάει όμως σε έναν νόμιμο εκτροφέα, να μην αγοράσει ποτέ μα ποτέ από το πορτ μπαγκάζ ενός τύπου ο οποίος έφερε κάποια κουτάβια, διότι εκεί υπάρχει παράνομη εκτροφή και αυτό προσπαθούμε να το σταματήσουμε. Οπότε όποιος πραγματικά θέλει να πάρει ένα καθαρόαιμο, γιατί λατρεύει τη ράτσα- εγώ για παράδειγμα λατρεύω τα μπόξερ- μπορεί να πάει να αγοράσει αλλά να είναι ο εκτροφέας νόμιμος».

Δεν είναι προτιμότερο όμως, να υιοθετήσει κάποιος και αν θέλει- από τη στιγμή που διαθέτει ένα ποσό για αγορά- να βοηθήσει και ένα σωματείο; «Τα φιλοζωικά σωματεία δεν χρεώνουν ποτέ για να δώσουν ένα ζωάκι. Ποτέ. Όποιος θέλει βοηθάει στα τελευταία του έξοδα, τα εμβόλια κτλ. Εννοείται το πιο σωστό θα ήταν αυτό που λες. Κάποιος που διαθέτει ένα ποσό να υιοθετήσει ένα αδεσποτάκι και να βοηθήσει ένα φιλοζωικό σωματείο το οποίο κάνει απίστευτη δουλειά. Γιατί κάθε ζώο που σώζει είναι μια ψυχή. Οπότε στην κυριολεξία σε αυτά τα πλάσματα σώζεται η ζωή τους. Το να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωής τους σε ένα καταφύγιο δεν είναι ότι καλύτερο. Το καταφύγιο πρέπει να είναι ένας χώρος που το ζώο που έχει σωθεί από τον δρόμο, θα μείνει για ένα χ, ψ, χρονικό διάστημα, όχι πολύ μεγάλο, όπου θα μπορέσουν να γίνουν οι εξετάσεις του, να στειρωθεί, να δούνε οι άνθρωποι τη συμπεριφορά του, να μπει στην αγγελία και να δοθεί σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα για υιοθεσία. Δηλαδή, δεν πρέπει τα σκυλιά που μαζεύονται στα καταφύγια να μένουν εκεί εφ΄ όρου ζωής. Και δυστυχώς κάποια μένουν εφ όρου ζωής γιατί δεν έρχεται κανείς να τα πάρει. Αυτό είναι εγκληματικό. Είναι σα να αφήνεις παιδάκια που έχουν εγκαταλειφθεί στο ίδρυμα και να ζουν όλη τη ζωή τους στο ίδρυμα. Μέχρι τα 18 τους που θα φύγουν».

Υπάρχει βοήθεια από την Πολιτεία και τους Δήμους; «Η Πολιτεία δεν παρέχει ιδιαίτερη βοήθεια. Υπάρχουν κάποιες φιλοζωικές που τους παρέχουν τροφές και στειρώσεις, δυστυχώς δεν παρέχουν πολλά άλλα πράγματα. Είναι ελάχιστοι οι δήμοι, οι οποίοι παρέχουν και χώρο και δημοτικό υπάλληλο, παρέχουν τσιπάκια και λεφτά για εξετάσεις. Είναι όμως απειροελάχιστοι. Οι περισσότερες φιλοζωικές απαρτίζονται από εθελοντές μόνο. Οι χώροι που έχουν συνήθως είναι αυτοσχέδιοι. Οπότε δεν βοηθάει ο δήμος ιδιαίτερα».

«Στο πρώτο lockdown θέλησαν πολλοί σκύλο»

Υπήρξε το φαινόμενο τώρα στα lockdown, επειδή μπορούσες να βγαίνεις με σκύλο έξω, ξαφνικά να θελήσουν όλοι σκύλο; «Στον πρώτο lockdown έγινε αυτό. Κάποιοι πήραν τηλέφωνο και είπαν να φιλοξενήσουμε ένα σκυλάκι, να βοηθήσουμε για λίγο. Οι περισσότεροι ήταν έτσι. Υπήρξαν όμως και άνθρωποι αρκετά υπεύθυνοι που είπαν τώρα που έχω χρόνο θα μπορούσα να φιλοξενήσω ένα σκύλο με προοπτική να τον υιοθετήσω και είναι η κατάλληλη εποχή για να προσαρμοστεί ένα σκυλί στο σπίτι. Αυτό έγινε και στο δεύτερο lockdown, πήραν πολλοί υπεύθυνοι άνθρωποι τηλέφωνο και είπαν δουλεύω πολλές ώρες στο σπίτι πλέον, σκεφτόμουν καιρό να υιοθετήσω σκύλο, αλλά οι συνθήκες ζωής μου ήταν τέτοιες με αποτέλεσμα να μην έχω τον χρόνο. Οπότε τώρα είναι η κατάλληλη εποχή να έχω σκύλο στο σπίτι γιατί περνάω χρόνο εκεί, να προσαρμοστεί και το σκυλί και όταν μετά θα ξεκινήσω να δουλεύω εκτός σπιτιού, το σκυλί θα έχει προσαρμοστεί, θα έχουμε μάθει τις ώρες που πάει βόλτα, που τρώει, οπότε ο σκύλος είναι πιο προσαρμοσμένος και ευτυχισμένος στο σπίτι. Αλλά αυτό που λες, ναι υπήρξε στο πρώτο lockdown».

Έχετε περιπτώσεις που επιστρέφουν το σκυλάκι στο σωματείο; «Ευτυχώς είναι πολύ λίγες αυτές οι περιπτώσεις και στο δικό μας σωματείο ειδικότερα είναι λίγες, γιατί είμαστε πολύ επιλεκτικοί που θα δώσουμε το ζώο. Δεν με παίρνει ο καθένας και μου λέει θέλω σκύλο και του λέω ναι, έλα, πάρτον. Γίνεται υπεύθυνη δήλωση στην αρχή, η φιλοξενία μετά για έναν μήνα, να δει ο άλλος αν μπορεί να έχει τον σκύλο και μετά τον πρώτο μήνα, όταν δει αν μπορεί να τον έχει, γίνεται το συμβόλαιο υιοθεσίας και περνάει το τσιπάκι στο όνομά του (σ.σ. το τσιπάκι περνιέται στον σβέρκο του σκύλου με εμβόλιο και έχει καταγεγραμμένα τα στοιχεία του σκύλου και του κηδεμόνα). Αλλιώς- μέχρι να περάσει ο ένας μήνας ή οι δύο, αναλόγως η κάθε οικογένεια πόσο χρειάζεται για να δει αν μπορεί να ζήσει με τον σκύλο ή όχι- το τσιπάκι είναι περασμένο σε μας. Είναι πολύ λίγες οι περιπτώσεις σε μας που μας επιστρέφουν τον σκύλο, γιατί περνάμε την οικογένεια… από κόσκινο (γέλια). Κάνουμε πολλές συζητήσεις, μιλάμε πολύ να δούμε αν οι άνθρωποι είναι υπεύθυνοι και θέλουν πραγματικά τον σκύλο. Είναι πολύ σημαντικά πράγματα για μας. Δεν θέλουμε να πάρει κάποιος σκύλο γιατί –λέω εγώ τώρα- απέβαλε η γυναίκα του. Με την έννοια ότι ψάχνει υποκατάστατο και όχι γιατί πραγματικά θέλει σκύλο. Κάνουμε πολλές συζητήσεις για να σιγουρευτούμε πως είναι οι άνθρωποι υπεύθυνοι. Πως θα το έχουν με λουρί έξω. Δεν θα το αφήσουν σε ταράτσα, βεράντα, κήπο μόνο του. Δεν θα το δέσουν ποτέ. Ότι έχουν προνοήσει ακόμα και για τις διακοπές. Τι θα κάνουν, αν θα μείνει σε πανσιόν, σε οικογένεια, σε φίλους, σε μας καμιά φορά. Να δούμε ότι τα έχουν σκεφτεί όλα, τα έχουν προβλέψει όλα. Ότι έχουν μελετήσει -ακόμα και αυτοί που έρχονται και παίρνουν για πρώτη φορά σκύλο- να δούμε ότι το έχουν ψάξει.

«Σα να υιοθετείς παιδί, είναι μέλος της οικογένειας»

Δεν είναι θέλω σκυλάκι άντε πήγα και το πήρα. Έχουμε κόσμο που μας έχει πει δεν υπογράφω, ή δεν θέλω το τσιπάκι ή δεν το στειρώνω ή ο σκύλος τι δουλειά έχει στο σπίτι εγώ τον θέλω στον κήπο μου. Αυτό που τους λέμε είναι λυπούμαστε πολύ, αλλά δεν τον δίνουμε. Όπως δεν θα δώσουμε σκύλο για χωράφι, για εξοχικό… Για μας η υιοθεσία σκύλου είναι όπως υιοθετείς παιδί. Ότι είναι για πάντα, μέχρι το ζώο να φύγει από τη ζωή. Και είναι μέλος της οικογένειας, δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέρα από αυτό για μας και τις περισσότερες φιλοζωικές».

Τι παίρνεις από έναν σκύλο; Τι σου δίνει πίσω; Γιατί δεν είναι μόνο η τρίχα που έχουν πολλοί στο μυαλό τους, τα έξτρα έξοδα και ο χρόνος για τη βόλτα… «Αυτό που έχουμε κάνει εμείς, είναι ότι δίνουμε το ζώο στειρωμένο, αποπαρασιτωμένο, με τις εξετάσεις του, τα εμβόλιά του, με τις θεραπείες του, με όλα, συν ότι το εκπαιδεύουμε, ο άντρας μου και εγώ. Έχουμε κάνει μαθήματα για να τα εκπαιδεύουμε για να μπορούν πιο εύκολα να πηγαίνουν για υιοθεσία. Συν του ότι φιλοξενούμε και εμείς και κάποιοι φίλοι μας σκυλιά μέσα στο σπίτι για να μάθουν να συμπεριφέρονται μέσα σε αυτό. Ξέρουμε ακριβώς τη συμπεριφορά του μέσα στο σπίτι και όταν θα έρθει στο δικό σου σπίτι θα έχει ακόμα καλύτερη συμπεριφορά.

Το συναίσθημα λοιπόν που θα νιώσεις μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα όταν έχεις ένα σκύλο στο σπίτι σου, δεν μπορείς να το διανοηθείς καν. Δεν μπορείς να το φανταστείς. Είναι τέτοιο το δέσιμο, τόση η αγάπη που σου δίνει, είναι τόσο φοβερή η σχέση που δημιουργείται μεταξύ σας, είναι τόσο η αλλαγή ζωής… Στην ψυχολογία του καθενός, στο να βγει έξω να περπατήσει, στο να είναι υπέρβαρος και να βαριέται να βγει, αλλά με το σκύλο βγαίνει και περπατάει και κάνει καλό και στον ίδιο. Στο να αθληθεί με το σκύλο του, στο να κάνει παρέα με τον σκύλο του, να μην νιώσει ξανά μοναξιά στο σπίτι του. Στο να έχεις κάποιον να αγκαλιάσεις. Είναι τόσο σημαντικό όλα αυτά που το συναίσθημα που θα νιώσει είναι αξεπέραστο».

Συμβουλές και η υποχρέωση του κτηνιάτρου

Η Μαριάνθη και ο Κώστας αρχικά δεν γνώριζαν τίποτα… Που να απευθυνθούν, τι να κάνουν με τα σκυλάκια που έβρισκαν, ποιον κτηνίατρο να εμπιστευτούν. Πήγαιναν στα τυφλά με μοναδικό φως την αγάπη τους και τη θέληση για να σώσουν έναν ακόμα σκύλο. Και μετά ακόμα έναν… Όσο κι αν ψάξεις στο διαδίκτυο, το τηλέφωνο της Μαριάνθης είναι το μοναδικό που θα βρεις. Το έχει εκεί, γιατί πολύς κόσμος θέλει να βοηθήσει, αλλά δεν ξέρει πως. Η Μαριάνθη έχει το τηλέφωνό της για να δώσει συμβουλές, κατευθύνσεις, να καθοδηγήσει κάποιον που βρήκε σκύλο και δεν ξέρει τι να κάνει. Δυστυχώς δεν υπάρχει μέριμνα. Θα μπορούσαν, όπως μας είπε, μέσα στην πόλη, να έχουν τοποθετηθεί 2-3 πινακίδες που να λένε: «Βρήκατε σκυλάκι; Ένα, δύο, τρία βήματα…».

Επίσης είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζετε ότι αν βρείτε σκυλάκι, μπορείτε να το πάτε σε έναν κτηνίατρο για να το ελέγξει αν έχει τσιπ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ. Ο κτηνίατρος υποχρεούται να το κάνει.

Υπάρχει κόσμος που θέλει να βοηθήσει αλλά δεν ξέρει το πώς…

Παραθέτουμε τα 4 αξιόπιστα σάιτ για αγγελίες

  • Ipet.gr
  • Getpet.gr
  • Vrespet.gr
  • Dogsvoice.gr

Επίσης τη σελίδα στο facebook χάθηκαν-βρέθηκαν!

Και μην ξεχνάτε… Φιλοξενείστε ένα σκυλάκι και υιοθετήστε το!

ΠΗΓΗ: