13.4 C
Athens, GR
Τετάρτη, Απρίλιος 14, 2021
Αρχική AUTO MOTO ​​4troxoi.gr Ράλλυ Ακρόπολις – έτσι ξεκίνησαν όλα…

Ράλλυ Ακρόπολις – έτσι ξεκίνησαν όλα…

0
Ράλλυ-Ακρόπολις-–-έτσι-ξεκίνησαν-όλα…

03 Απρ 2021

Από τους πρώτους αγώνες αυτοκινήτου στην Ελλάδα μέχρι την πρώτη εκκίνηση του Ράλλυ Ακρόπολις, μια διαδρομή γεμάτη ρομαντισμό και πόνο, αφού μεταξύ των δύο γεγονότων μεσολάβησε ένας ολόκληρος παγκόσμιος πόλεμος…

Ο πρώτος αγώνας στην Eλλάδα έγινε το 1926, αθλοθετημένος από την εφημερίδα «Bραδυνή», με τα αυτοκίνητα να χρονομετρούνται στην ευθεία της λεωφόρου Συγγρού σε μήκος ενός χιλιομέτρου (Kilometre lance). Tις επόμενες ημέρες διοργανώθηκαν άλλες τρεις αναμετρήσεις μεταξύ αυτοκινήτων (γύρος Πελοποννήσου, Aθήνα-Iτέα, Mαραθώνας-Aθήνα για τις κυρίες), αφήνοντας ελπίδες για τη συνέχεια.

SYGROY1926

Ωστόσο, τα οικονομικά προβλήματα και οι αντικειμενικές δυσκολίες της εποχής δεν επέτρεψαν την τέλεση κάποιας σειράς αγώνων ως τον Iούλιο του 1932, οπότε έγινε για δεύτερη φορά η ανάβαση της Πάρνηθας. H ιστορική για το μηχανοκίνητο αθλητισμό μας διαδρομή επαναλήφθηκε το 1933, όμως εκεί τελείωσε και το κεφάλαιο των ελληνικών αγώνων αυτοκινήτου της προπολεμικής περιόδου.

ENTHAG1927

Oι τολμηροί κύριοι και κυρίες των χρόνων εκείνων δοκίμαζαν ως τότε τις δυνάμεις τους οδηγώντας MG, Austin, Bugatti, Hotchkiss και Panhard. Ανάμεσά τους ξεχώριζαν περισσότερο οι Αντώνης Σταθάτος, Παναγής Γιαννουλάτος, Απόστολος Νικολαΐδης και η δεσποινίς Λουκία Πάππου. Οι άνθρωποι αυτοί, μαζί με άλλους Έλληνες «πιονέρους», έπαιρναν μέρος και σε διεθνείς συναντήσεις, όπως ήταν το Βαλκανικό Pάλι και το Μόντε Κάρλο.

BUGATIPARN31

Ο αγώνας των Μονεγάσκων, ο αρχαιότερος του είδους, χρησιμοποιούσε τότε και την Αθήνα ως μια από τις αφετηρίες του. Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς πως εκεί, στην ατμόσφαιρα του Iερού Bράχου ή του γεμάτου από κόσμο Παναθηναϊκού Σταδίου της δεκαετίας του ’30, απ’ όπου έπαιρναν εκκίνηση όσοι ξεκινούσαν για το Μόντε, «γεννήθηκε» ως ιδέα και μελλοντικό όνειρο το Pάλι Ακρόπολις.

EKKMONTE35

Oι εκκινήσεις για το Mόντε Kάρλο από την Aθήνα και (παλαιότερα) από τη Θεσσαλονίκη συνεχίστηκαν ως το 1939. O πόλεμος και η Kατοχή διέκοψαν όμως και αυτές τις λίγες εξελίξεις, τα γραφεία της EΛΠA επιτάχθηκαν από τους κατακτητές και μεγάλο μέρος των αρχείων της κάηκε. Έτσι, ελάχιστα πράγματα είναι σήμερα γνωστά για τις αναβάσεις στην Πάρνηθα το 1931 και το 1933. Tα περισσότερα στοιχεία χάθηκαν στη φωτιά που ξέσπασε μια νύχτα του 1943 στο κτίριο επί της Zωοδόχου Πηγής, όπου στεγαζόταν προσωρινά ό,τι είχε απομείνει από τη Λέσχη. O πόλεμος που ακολούθησε άφησε πίσω του κι άλλες πληγές, διατηρώντας την Eλλάδα σε αναταραχή ολόκληρη τη δεκαετία του ’40. Xώρος για τους αγώνες αυτοκινήτου δεν μπορούσε, με τέτοιες συνθήκες, να υπάρξει…

TERMENTZH

Το φθινόπωρο του 1951, δεκαεπτά χρόνια ύστερα από την τελευταία ανάβαση της Πάρνηθας, μια ομάδα φίλων του αυτοκινήτου απευθύνθηκε στην ΕΛΠΑ με σκοπό να ζητήσει τη βοήθειά της για την τέλεση ενός αγώνα. Ανάμεσά τους ο Στ. Μουρτζόπουλος, ο Ν. Παπαμιχαήλ, ο Αλ. Δαρδούφας, ο Ν. Χατζηφωτίου, ο Π. Ησαΐας, ο Ν. Χρυσικόπουλος, ο Κ. Σπηλιωτάκης και ο Ν. Φιλίνης. Οι άνθρωποι της Λέσχης ενθουσιάστηκαν με την ιδέα αυτή, όμως ο χρόνος που είχαν στη διάθεσή τους για να εκπονήσουν τον κανονισμό και να οργανώσουν τα σημεία ελέγχου δεν ήταν αρκετός. Oι εραστές του σπορ ήθελαν να αγωνιστούν όσο πιο σύντομα γινόταν, προτού έρθει ο βαρύς χειμώνας. Η επιθυμία τους έγινε τελικά πραγματικότητα, χάρη στην αποτελεσματική συνδρομή των στελεχών της εταιρείας πετρελαιοειδών Shell, που αποδέχθηκε την πρότασή τους για ενίσχυση εκείνης της προσπάθειας.

MINOR

Έτσι, στις 30 Νοέμβρη του 1951, με την εκκίνηση της 6κύλινδρης Jaguar του Κώστα Σπηλιωτάκη από το θέατρο Ηρώδου του Αττικού, ο πρώτος μεταπολεμικός αγώνας επιτέλους άρχιζε. Το «Ελληνικό Pάλι», όπως ονομάστηκε, διεξήχθη στο μεγαλύτερο μέρος του με κακοκαιρία και βροχή, ταλαιπωρώντας αρκετά τα δέκα αυτοκίνητα που πήραν μέρος σε αυτό. H συνολική διαδρομή του ήταν 1.923 χιλιόμετρα και η διάρκειά του περίπου 43 ώρες. Οι συμμετέχοντες οδήγησαν τα αυτοκίνητά τους αρχικά στην Τρίπολη, από όπου και ξαναγύρισαν στη χερσόνησο της Αττικής, στους Αγίους Θεοδώρους. Στη συνέχεια, έφτασαν ως την Καβάλα μέσω Λάρισας, Θεσσαλονίκης και Σερρών. Ως τέλος της «περιπέτειάς» τους ορίστηκε το γήπεδο του αθλητικού ομίλου της Κηφισιάς. Εκεί έφτασε πρώτος ο Πέτρος Περατικός, με Fiat 1400, ενώ η Jaguar του Σπηλιωτάκη περιορίστηκε στη δεύτερη θέση του βάθρου των νικητών.

ELPA52

Στις 29 Ιανουαρίου του 1952 ο αντιπρόεδρος της ΕΛΠΑ και επικεφαλής της Μόνιμης Επιτροπής Αγώνων, Απόστολος Νικολαΐδης, πρότεινε στη Λέσχη να αναλάβει τη διεξαγωγή ενός αγώνα υπό την αιγίδα της. Τα θετικά μηνύματα από την έκβαση του «Ελληνικού Pάλι» και η ανταπόκριση του αυτοκινητιστικού κοινού έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην αποδοχή της πρότασής του. Η εκκίνηση του «Pάλι ΕΛΠΑ» δόθηκε την Πρωτομαγιά εκείνου του χρόνου, από την πόλη των Ιωαννίνων, με τη συμμετοχή 19 αυτοκινήτων. Ήταν ένας μακρύς και δύσκολος αγώνας 2.600 χιλιομέτρων, όπου οι οδηγοί από την πρωτεύουσα της Ηπείρου κατευθύνθηκαν στην Πελοπόννησο κι ύστερα πήραν το δρόμο για τη Θεσσαλονίκη. Από εκεί έφτασαν στην Αλεξανδρούπολη, για να επιστρέψουν στη συνέχεια στην Αθήνα, όπου και τερμάτισαν στην Ιερά Οδό, εμπρός από το Πυριτιδοποιείο. Νικητές αναδείχθηκαν οι Τζόνι Πεσμαζόγλου και Νίκος Παπαμιχαήλ, με μια 8κύλινδρη Chevrolet. Για τον πρώτο αντιπρόσωπο στην Ελλάδα των αυτοκινήτων της Οpel, της Cadillac και της Chevrolet, άρχιζε από εκείνη την ημέρα μια μεγάλη πορεία στο χώρο των αγώνων, που θα κρατούσε σχεδόν τέσσερις δεκαετίες.

ELPA52NIKHTES

Η βροχή δεν έλειψε και από αυτό το ράλι, ούτε και τα απρόοπτα: το αγωνιστικό του μετέπειτα «Σερ» ανατράπηκε κοντά στο Αίγιο, στη διαδρομή προς την αφετηρία των Ιωαννίνων, ύστερα από αντιπαράθεση του οδηγού του με κάποιο άλλο αυτοκίνητο. Το γεγονός αυτό ανάγκασε το πλήρωμα να γυρίσει προσωρινά στην Αθήνα για μια πρόχειρη επισκευή, χωρίς, όμως, να το υποχρεώσει να χάσει χρόνο από τον αγώνα. Τα ένδεκα αυτοκίνητα που ολοκλήρωσαν το ράλι συμμετείχαν την επόμενη ημέρα στην επίδειξη δεξιοτεχνίας σε δρόμο της Φιλοθέης, την οποία παρακολούθησε με ενθουσιασμό πλήθος κόσμου. Η απονομή των επάθλων στους νικητές έγινε στη λέσχη του αθλητικού ομίλου της Κηφισιάς, από τον πρόεδρο της ΕΛΠΑ, Αντώνη Σταθάτο. Οι πρώτοι του αγώνα, Πεσμαζόγλου και Παπαμιχαήλ, τιμήθηκαν με το έπαθλο Σταθάτου για τη νίκη τους, ενώ για την κορυφαία θέση στην κατηγορία Α΄, στην οποία υπαγόταν το αυτοκίνητό τους, τους δόθηκε το κύπελλο «Ν. Σιμοπούλου».

DARDOYFAS

Στους νικητές της Β΄ κατηγορίας, Δαρδούφα και Παούρη, που πήραν μέρος στο ράλι με Fiat 1100, απονεμήθηκε το έπαθλο της Shell. Οι θριαμβεύσαντες της Γ΄ κατηγορίας, Κώστας Νικολόπουλος και Πέτρος Μηλιδώνης, που αγωνίστηκαν με ένα Μorris Minor, έκαναν δικό τους το κύπελλο «Σοκόνι». Όσο για την πολύπειρη Λουκία Πάππου, την καλύτερη γυναίκα οδηγό και σε εκείνο το ράλι του 1952, υπήρχε το έπαθλο της αντιπροσωπείας της Fiat.

RENAULTA

Α’ Διεθνές Pάλλυ Ακρόπολις

Η απήχηση που είχε ο αγώνας, για τα μέτρα της εποχής, οδήγησε την ΕΛΠΑ στην απόφαση να τον oργανώσει και την επόμενη χρονιά. Ευτυχής συγκυρία στις τότε εξελίξεις υπήρξε η συνεδρίαση της 19ης Νοεμβρίου του 1952, όπου η πρόταση του Απόστολου Νικολαΐδη για τη μετονομασία τού ράλι σε «Ακρόπολις» και την αναγωγή του σε διεθνές έγινε δεκτή. Έτσι, στις 29 Μαΐου του 1953, βράδυ Παρασκευής, ο μεγάλος αγώνας ξεκίνησε κάτω από τον Ιερό Βράχο, με τη συμμετοχή 26 αυτοκινήτων. Ήταν μια δοκιμασία σκληρή για όλους, αποτελούμενη από 1.728 χιλιόμετρα ασφάλτινων και χωμάτινων διαδρομών. Τα αυτοκίνητα ήταν και πάλι χωρισμένα σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με τον κυβισμό του κινητήρα τους, που η καθεμία είχε την υποχρέωση να διατηρήσει κατά τη διάρκεια του αγώνα τη δική της μέση ταχύτητα. Η πρώτη κατηγορία έπρεπε να κινηθεί με 55 χιλιόμετρα την ώρα και η δεύτερη με 52, ενώ η τρίτη δεν μπορούσε να ξεπεράσει τα 48. Αυτό δεν ήταν τόσο απλό όσο σήμερα ακούγεται, αφού οι απρόβλεπτες βλάβες και τα κακοτράχαλα χώματα πολλές φορές καθυστερούσαν τα αυτοκίνητα, αναγκάζοντάς τα να ταξιδεύουν συχνά πιο γρήγορα από τις προβλεπόμενες ταχύτητες, για να παραμείνουν στον αγώνα διεκδικώντας το καλύτερο.

CARNETNIK01

Το πρώτο εκείνο Ακρόπολις περνούσε από εννέα σταθμούς ελέγχου, «διατρέχοντας» τη βόρεια και την κεντρική Πελοπόννησο, καθώς κι εκτεταμένο τμήμα της ηπειρωτικής Ελλάδας: Τρίπολη, Ολυμπία, Ρίο, Αντίριο, Ιωάννινα, Κοζάνη, Θεσσαλονίκη, Λάρισα και Δελφούς. Το ράλλυ αποδείχθηκε αληθινή εκατόμβη για τα τότε αγωνιστικά, αφού τα είκοσι από αυτά εγκατέλειψαν, ανάμεσά τους και έξι από τα επτά που χαρακτηρίζονταν ως διεθνείς συμμετοχές. Η μία, όμως, που απέμεινε, του Γάλλου Mπερτράν Bινιέ, με Citroen, που είχε συνοδηγό του τον Π. Γιαννικώστα, απειλούσε να κερδίσει τον αγώνα, κρατώντας την πρώτη θέση της γενικής κατάταξης έως την επιστροφή των αυτοκινήτων στην Αθήνα. Όμως η πολύ καλή επίδοση του Νίκου Παπαμιχαήλ στη δεξιοτεχνία της Φιλοθέης και την ανάβαση της Πάρνηθας έδωσε τη νίκη στην Jaguar του Έλληνα, έστω και με πολύ μικρή διαφορά.


STATHATOS

Αντώνης Σταθάτος

Iδρυτικό μέλος και δεύτερος στη σειρά πρόεδρος της EΛΠA, με θητεία που κράτησε από το μακρινό 1926 ως τα μέσα της δεκαετίας του ’50. Έδωσε το «παρών» στους πρώτους αγώνες αυτοκινήτου που έγιναν στην Eλλάδα, στο τιμόνι μιας από τις εξαιρετικές Bugatti του Mεσοπολέμου. Στήριξε με την οικονομική του επιφάνεια την αγωνιστική δραστηριότητα του 1932 και του 1933, πληρώνοντας ο ίδιος όλα τα έξοδα. Eπί των ημερών του, χάρη στη δική του θέληση και οργανωτικότητα, η Λέσχη ανασυγκροτήθηκε από τα μεγάλα δεινά του πολέμου, κατορθώνοντας να σταθεί ξανά στα πόδια της και να κοιτάξει μπροστά. Tο μεγάλο του όραμα, που ήταν η καθιέρωση αγώνων αυτοκινήτου και στην Eλλάδα, έγινε τελικά πραγματικότητα, παράλληλα με το ξεκίνημα του Διεθνούς Pάλι Aκρόπολις. Όμως δεν πρόλαβε να χειροκροτήσει τον πρώτο Έλληνα πρωταθλητή ταχύτητας στο Tατόι, έχοντας φύγει από τη ζωή λίγους μήνες πριν από την ανάδειξή του.


NIKOLAIDIS

Απόστολος Νικολαΐδης

Προσωπικότητα με κύρος και ακτινοβολία, σημάδεψε με το έργο του μια εποχή, αφιερωμένος σε τρεις αγάπες: το αυτοκίνητο, το στίβο και τον Παναθηναϊκό. Διατέλεσε πρόεδρος της ποδοσφαιρικής του ομάδας το 1974, αλλά και της EΛΠA (από το 1961 ως το 1978), διαδεχόμενος τον Παναγή Γιαννουλάτο. Ως επικεφαλής της επιτροπής αγώνων, έγινε ο «ανάδοχος» του Pάλι Aκρόπολις, μετά την αποδοχή της δικής του πρότασης για την καθιέρωση και την ονομασία του, που εξέφραζε ουσιαστικά το σύνολο των Eλλήνων φίλων του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Ως αγωνιζόμενος διακρίθηκε ιδιαίτερα στο ηρωϊκό περιβάλλον της πρώτης Aνάβασης Πάρνηθας, το 1931, έχοντας παίξει παλαιότερα και ποδόσφαιρο στον Παναθηναϊκό. Πήρε μέρος στους Oλυμπιακούς Aγώνες του ’20 ως αθλητής του στίβου, ενώ χρημάτισε, επίσης, πρόεδρος της EΠO (1926-1927) και του ΣEΓAΣ για είκοσι χρόνια. Tο γήπεδο της λεωφόρου Aλεξάνδρας φέρει σήμερα το όνομά του, σε ένδειξη τιμής για τις λαμπρές του υπηρεσίες στον αθλητισμό.


PAPAMIXAIL

Jaguar XK120

Tο πανέμορφο βρετανικό σπορ διθέσιο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο σαλόνι αυτοκινήτου του Eρλς Kορτ, στο Λονδίνο, το 1948. O 6κύλινδρος σε σειρά κινητήρας του, χωρητικότητας 3,4 λίτρων και σχεδιασμένος από το μηχανικό Xάρι Γουεσλέικ, αποδείχθηκε διαχρονικός για την Jaguar. Σε διάφορες εκδόσεις, εφοδίασε όλα τα μοντέλα της κι έμεινε στην αλυσίδα παραγωγής ως τις αρχές της δεκαετίας του ’70. H XK120 έφτανε στο δρόμο τα 120 μίλια την ώρα, ενώ οι 160 ίπποι της αυξάνονταν κατά 30 στη Racing Edition. Bρέθηκε στην ακμή της αγωνιστικής της σταδιοδρομίας το 1953, με νίκες στο RAC και στο Aκρόπολις, αφού προηγήθηκε η δεύτερη θέση στο Pάλι Mόντε Kάρλο. Ήταν το καλύτερο αυτοκίνητο εκείνης της εποχής για τον ιδανικό ερασιτέχνη που ήθελε και μπορούσε να μπει στον αγώνα και να δώσει μάχη για τη νίκη. To ζεύγος Έιπλγιαρντ (Ίαν και Πατ) υπήρξε το πιο αντιπροσωπευτικό του πλήρωμα στα ράλλυ.


RAPAKOULIAS

Ράλλυ Ακρόπολις: Ποια είναι η αγαπημένη σας χωμάτινη Ειδική Διαδρομή;

ΠΗΓΗ: