Ο coach που ψάχνεται και οι νίκες που μετράνε!

0
2
Ο-coach-που-ψάχνεται-και-οι-νίκες-που-μετράνε!

Αρχή με το δεξί… Αναμφισβήτητα το πιο σημαντικό για την ΑΕΚ στην αναμέτρηση με τον Παναιτωλικό, μιας και επρόκειτο για πρεμιέρα πρωταθλήματος, ήταν η κατάκτηση της νίκης. Ειδικά ενόψει και της ευρωπαϊκής πρόκλησης και του σημαντικού παιχνιδιού στην Ελβετία με αντίπαλο την Σεντ Γκάλεν όπου η Ένωση οφείλει να κερδίσει και να αποκλείσει… Οτιδήποτε άλλο θα συνιστά αποτυχία! Αυτά όμως θα τα δούμε παρακάτω. Θα ξεκινήσουμε εστιάζοντας στο ματς με αντίπαλο την ομάδα του φίλου Μάκη Χάβου και στην εικόνα των «κιτρινόμαυρων» η οποία είχε δυο ημίχρονα ελέω προπονητικών επιλογών…

Πριν απ’ όλα οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι διανύουμε την πλέον δύσκολη σεζόν για όλες τις ομάδες σε επίπεδο προετοιμασίας και ουσιαστικής δουλειάς στο πιο βασικό κομμάτι που αφορά το χτίσιμο του ποδοσφαιρικού τμήματος και της ίδιας της αγωνιστικής χρονιάς. Φέτος δεν υπήρξε δυνατότητα σωστού βασικού σταδίου προετοιμασίας με φιλικά τεστ και έτσι, είτε το θέλουν οι προπονητές είτε όχι, τα πρώτα επίσημα παιχνίδια θα είναι σε ένα βαθμό και τεστ δοκιμών. Κι αυτό διότι ο εκάστοτε τεχνικός ακόμη ψάχνεται, αυτό ισχύει και για τον Μάσιμο Καρέρα, όπως αποδείχτηκε από την ενδεκάδα που ξεκίνησε στο ματς με τον Παναιτωλικό!

Αναμενόμενα και οι ποδοσφαιριστές έχουν πρόβλημα ικανοποιητικής (έστω) απόδοσης των νέων δεδομένων σε τακτική και όχι μόνο… Κάτι που είναι απόλυτα λογικό και δικαιολογημένο. Δεν είναι εύκολο να βγάλεις στο χορτάρι αυτό που σου ζητάνε όταν ΔΕΝ σου δόθηκε η δυνατότητα να το δοκιμάσεις σε φιλικά για να βγουν και τα προβλήματα που δεδομένα θα προέκυπταν από κάτι νέο! Επιπρόσθετα είναι ένα δεδομένο που οφείλουμε να συνυπολογίζουμε όταν έπειτα από το ματς προχωράμε στην ανάλυσή του και σε όσα συνέβησαν στη διάρκειά του και μοιάζουν ακόμη και να μην έχουν ποδοσφαιρική λογική. Διότι κι αυτό ισχύει για το ματς της ΑΕΚ με τον Παναιτωλικό της και το πρώτο 45λεπτο.

Μπορεί στο Αγρίνιο το γεγονός ότι ο (και) προπονητής της Ένωσης ακόμη ψάχνεται να μη στοίχισε, ελέω προσώπων κυρίως, εννοώ να μη στέρησε βαθμούς, όμως αποδείχτηκε ότι θα μπορούσε πολύ εύκολα. Επαναλαμβάνω πως για (και σε) κάθε αρχή αυτό που μετράει είναι να περνάς όσο το δυνατό περισσότερο «αναίμακτα» τα ματς έως ότου εμπεδώσουν οι παίκτες σού αυτό που θες να παίξουν. Αν κρίνουμε απ’ όσα είδαμε στην αναμέτρηση με τον Παναιτωλικό είναι δεδομένο ότι έχουμε μπροστά μας πολύ δρόμο για να δούμε αν και κατά πόσο ταιριάζει το 3-5-2 (αν και η ΑΕΚ έπαιζε χθες 5-2-3, τραγικό) στα διαθέσιμα εργαλεία…

Ο Καρέρα το… είδε φιλικό προετοιμασίας!

Ο Ιταλός τεχνικός είναι λογικό να προσπαθεί να διαπιστώσει αν μπορούν οι ποδοσφαιρικές (και σε επίπεδο τακτικής) ιδέες του να εφαρμοστούν από το διαθέσιμο γκρουπ ποδοσφαιριστών. Είναι εξίσου λογικό να επιχειρεί να το ψάχνει μέσα από τα επίσημα ματς αφού δεν είχε τη δυνατότητα να το κάνει σε φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας (και με δική του ευθύνη βέβαια). Είναι όμως, τουλάχιστον, ποδοσφαιρικά παράδοξο (αν όχι παράλογο) να το επιχειρεί όταν δεδομένα οι απουσίες είναι τέτοιες που δεν γίνεται να εφαρμοστεί το πλάνο που έχει στο μυαλό του. Ακόμη περισσότερο όταν επιδιώκει κάτι τέτοιο έχοντας επιλέξει να αφήσει και τον πλέον δημιουργικό του μεσοεπιθετικό στον πάγκο.

Ανοίγει και μεγαλώνει το ρίσκο (να μην ξεκινάς τον Πέτρο Μάνταλο) και είδαμε αυτό το… έκτρωμα του πρώτου 45λεπτου. Διότι περί ποδοσφαιρικού εκτρώματος επρόκειτο δίχως αρχή, μέση και τέλος! Κάτι που δεν έγινε για να ξεκουραστεί ο διεθνής αρχηγός της ΑΕΚ. Πότε κουράστηκε και αφού το έκανε με τον Πετράν, τότε γιατί δεν έγινε και με τον Τσιγκρίνσκι που σίγουρα το ‘χει μεγαλύτερη ανάγκη; Να είμαστε σοβαροί… Λάθος έκανε ο άνθρωπος όπως κάνουμε όλοι μας. Δεν είναι κακό και δεν αλλάζει το γεγονός ότι ο Ιταλός έχει πολύ καλά στοιχεία προπονητή. Αυτό είναι το δεδομένο! Όμως όταν σε ένα ματς συμπεριφέρεσαι σα φιλικό προετοιμασίας, ανάλογα θα είναι και τα αποτελέσματα στο χορτάρι σε επίπεδο απόδοσης…

Τον άκουσα μετά το τέλος της αναμέτρησης στο Αγρίνιο να λέει ότι «το 3-5-2 είναι μια τακτική προσέγγιση που μας ταιριάζει» και προβληματίζομαι… Για να αποδοθεί σωστά το 3-5-2 θες ακραίους, μπακ – χαφ εννοώ, που να λειτουργούν έτσι ώστε να ανταποκρίνεται το έργο τους στο 50% του δημιουργικού παιχνιδιού της ομάδας, να βγάζουν το μισό και παραπάνω από το επιθετικό σχέδιο… Συγχωρέστε με κ. Καρέρα μας εγώ δεν θεωρώ πως έχουμε έστω ένα μπακ που να μπορεί να εξυπηρετήσει αυτό που υποστηρίξατε. Αν μιλήσουμε για 5-3-2, ή 5-4-1 αλλάζει η κουβέντα, εντελώς όμως!

Επίσης αυτό το πράγμα που έπαιζε η ΑΕΚ στο πρώτο 45λεπτο στο Αγρίνιο δεν ήταν σε καμία των περιπτώσεων 3-5-2… Ήταν κάτι σε 5-2-3 και αν κάποιος θέλει να είναι υπερβολικός μιας και από την άμυνα στην επίθεση απουσίαζε μια γραμμή, η μεσαία, θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει και 7-0-3! Κάτι που σωστά διαπίστωσε ο Ιταλός προπονητής και το άλλαξε στο ημίχρονο. Με τις διορθώσεις που έκανε πήρε και το ματς ο ίδιος ο Καρέρα χάρη στην ποιότητα ποδοσφαιριστών του συγκριτικά με τους αντιπάλους του. Όμως αυτό δεν θα συμβαίνει πάντα…Να εξηγήσω άλλη μια φορά, διότι βλέπω να… σκάνε τα σχόλια-μηνύματα βροχή ότι τώρα τα βάζω με τον Καρέρα: Ο Ιταλός τεχνικός είναι ο ιδανικός, αυτός που πρέπει να οδηγήσει ΟΛΗ τη σεζόν την ΑΕΚ και το κέρδισε αυτό και είναι πολύ καλός προπονητής και προσωπικότητα. Όμως τα στραβά πρέπει να σημειωθούν και όχι να μπουν κάτω απ’ το χαλάκι.

Οι πρωταγωνιστές της νίκης και… ΜΟΝΟ πρόκριση!

Η ΑΕΚ δεν έγινε υπερομάδα επειδή επικράτησε του Παναιτωλικού στο Αγρίνιο. Πήγε ευτυχώς στο δεύτερο 45λεπτο σε σωστή ποδοσφαιρική λογική με 4-2-3-1 και ας μην είχε γνήσια εξτρέμ και κυριάρχησε αφού ο αντίπαλος δεν μπορούσε με το 5-3-2 να ανταποκριθεί! Δεν έγινε φυσικά και το μεγάλο φαβορί για να κατακτήσει το πρωτάθλημα… Επίσης αυτό το αποτέλεσμα δεν σημαίνει ότι θα καταφέρει να διεκδικήσει τον τίτλο έως το τέλος όπως οφείλει να κάνει αφού αυτός είναι ο στόχος. Είναι όμως σημαντικό γιατί η ΑΕΚ επέλεξε να πετάξει ένα ημίχρονο στα σκουπίδια…

Ωστόσο ήταν πολύ καλό αποτέλεσμα σε εκτός έδρας αναμέτρηση και με σοβαρό αντίπαλο που προερχόταν από θετικό αποτέλεσμα (1-1 στην Κρήτη με τον ΟΦΗ). Το κατέκτησε η ΑΕΚ χάρη στους Παναγιώτη Τσιντώτα και Πέτρο Μάνταλο… Μέχρι εκεί! Είναι η διαφορά μεταξύ αυτών των ομάδων τέτοια που αρκούν σε κάποια ματς έστω και δυο ποδοσφαιριστές, άντε τρεις, για να το πετύχεις. Ο αρχηγός της Ένωσης άλλαξε την εικόνα ΟΛΟΥ του αγώνα και της ομάδας του. Με την πρώτη του επαφή με τη μπάλα… Κάθετη πάσα και συνεργασία με Ανσαριφάρντ, Λιβάια και Ολιβέιρα. Ακόμη προσπαθώ να καταλάβω γιατί δεν ξεκίνησε ο αρχηγός και γιατί δεν έπαιξε η ομάδα με 4-3-3 το οποίο εύκολα γίνεται 4-2-3-1 αν χρειαστεί χωρίς καν αλλαγή προσώπου στην 11αδα…

Αν ταιριάζει κάποια διάταξη περισσότερη από οποιαδήποτε άλλη για την ΑΕΚ αυτή είναι το 4-3-3 και το 4-3-2-1 (το… δέντρο ντε)… Κι αυτό διότι τα μπακ της δεν είναι ικανά στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου και ίσως γιατί έχουν και εντολή να μην το πατάνε συνέχεια. Όπως ο Μπακάκης για παράδειγμα που έχει οδηγία να μην προωθείται στο 90% των αναμετρήσεων και γι’ αυτό δεν βλέπουμε καν να προσπαθεί τα ανεβάσματα που κάνει με την εθνική. Είναι ΕΝΤΟΛΗ παίδες να το θυμόμαστε κι αυτό, όχι μόνο όταν μας βολεύει για να κράζουμε, συνέχεια ισχύει!

Κι επειδή ασχολούμαστε με πρόσωπα και ένα από αυτά ήταν ο Βασιλαντωνόπουλος, τον οποίο ΕΠΙTΕΛΟΥΣ είδαμε ξανά, να γράψω κι εγώ την άποψή μου για ένα παιδί (που εδώ και καιρό είναι άνδρας) έτοιμο για την ομάδα: Με αυτόν δεξί μπακ χαφ Μάσιμο μπορείς να παίξεις καλύτερα το 3-5-2… Ειδικά από ότι με τον Παουλίνιο που έχει ματς στα οποία έχει βοηθήσει δημιουργικά αλλά γενικά έχει χαμηλό ταβάνι. Στο πρώτο μέρος ήταν ο μόνος που φάνηκε για τη διάθεσή του. Έτρεχε (λανθασμένα τακτικά διότι δεν ξέρει τη θέση και πήγαινε κυρίως προς τα δεξιά, στη θέση του), έκοβε, προσπαθούσε και σε μια ομάδα που οι υπόλοιποι (πλην των αμυντικών) έμοιαζαν αδιάφοροι ξεχώρισε. Ειδικά στο δεύτερο μέρος θα σημειώσω εγώ όταν βρέθηκε ένας (Μάνταλος) να δημιουργήσει, είχε πιο εύκολο ρόλο. Αξίζει το πλέον αδικημένο παιδί και δη στη θέση του…

Η ΑΕΚ πρέπει να κρατήσει απ’ αυτό το ματς τη νίκη και το δεύτερο 45λεπτο μόνο. Τον Τσιντώτα που έδωσε τη νίκη αφού δεν ξέρω αν είχε σκοράρει ο Ματσόλα αν θα κατάφερνε να βρει και πάλι γκολ η Ένωση (αν και έκανε πολλές εύκολες επισκέψεις στην εστία του Κνετ). Να χαρεί για μια επιλογή που ΚΑΚΙΣΤΑ είχαν αφήσει στην άκρη, τον Σταύρο Βασιλαντωνόπουλο και ΚΥΡΙΩΣ να σκεφτεί τι θα κάνει με το 3-5-2 αν όντως επιμένει να πιστεύει ο τεχνικός της ότι της ταιριάζει σαν ρόστερ, ειδικά σε ματς με αντιπάλους δεύτερης και τρίτης σκάλας (σε επίπεδο ανταγωνισμού) ρόστερ… Τώρα ΜΟΝΟ πρόκριση στην Ελβετία, τίποτα άλλο, νίκη πρόκριση!

Υγ: Πολύ ωραία πράγματα στο μπάσκετ. Όσο είδα μ’ άρεσε πολύ και δεν συνηθίζει να με κερδίζει το μπάσκετ στη τηλεόραση και ας παίζει η ΑΕΚ, μέσα να είμαι, όχι από μακριά δεν την παλεύω… Δεν με απασχολεί η νίκη… Στα φιλικά αυτό είναι το τελευταίο. Η υγεία που βγάζει η ομάδα στο τερέν και η δουλειά που έχει γίνει από προπονητή και παίκτες αποδίδουν καλό μπάσκετ. Θα χαίρεσαι τουλάχιστον να τη βλέπεις… Δεν ξέρω τι θα πετύχει και αν θα κατακτήσει και φέτος τίτλους. Όμως σίγουρα θα είναι ανταγωνιστική και δυνατή, περισσότερο από ποτέ ανταγωνιστική με τον Παναθηναϊκό! Μπράβο τους…

Υγ2: Στο πρώτο ημίχρονο ήμουν… έξαλλος με Λιβάια και Ολιβέιρα. Μου έμοιαζαν αδιάφοροι… Στ’ αλήθεια! Όμως το δεύτερο 45λεπτο απέδειξε ότι το πρόβλημα ήταν αυτό που προσπαθούσε να παίξει η ΑΕΚ και ήταν τραγικό με αποτέλεσμα να ‘χουν κοπεί οι γραμμές και να παίζεται μόνο άμυνα και επίθεση με μεγάλες μπάλες απ’ τα στόπερ. Απογοήτευση… Στο δεύτερο 45λεπτο και οι δυο ανέβασαν την απόδοσή τους. Ήταν καλοί, είχαν σωστές συνεργασίας και όμορφες προσπάθειες. Ο Κροάτης βρήκε γκολ, ο Ολιβέιρα θα έβρισκε αν δεν έβαζε το χέρι ο αντίπαλος (σε μια φάση που έφερε τελικά τέρμα για την ΑΕΚ με σκόρερ τον Μάνταλο) και μπροστά ήρθαν φάσεις που… κρύφτηκε η μπάλα. Ευτυχώς γιατί τους χρειάζεται έτοιμους και καλά ψυχολογικά η ομάδα για την Ελβετία. Να τελειώσει το ματς με την Σεντ Γκάλεν (ίσως και με Βόλφσμπουργκ αν τα καταφέρει και περάσει τους Ελβετούς) και να προχωρήσει στη λύση του θέματος ανανέωσης των δυο, ειδικά του Λιβάια που ‘χει ξεκινήσει συζητήσεις… Ανανέωση (αυτό θέλω εγώ αλλά με νορμάλ χρήματα, 1 με 1.1 εκατ ευρω) ή πώληση άμεσα! Δεν γίνεται να πάμε έως το τέλος της σεζόν με ανοιχτό αυτό το θέμα!

Υγ3: Είδαμε για πρώτη φορά Χνιντ, Ινσούα και Ανσαριφάρντ… Κι αυτό ήταν ακόμη ένας λόγος για να είναι δύσκολο να δούμε καλή ΑΕΚ. Σ’ αυτό σωστά το έκανε ο Καρέρα. Έπρεπε να παίξουν κάποτε και σωστά επιλέχθηκε το συγκεκριμένο ματς. Για μένα θετικό είναι το πρόσημο και για τους τρεις για πρώτη τους συμμετοχής. Επίσης κακώς τον φοβήθηκαν τον Τυνήσιο στόπερ για κόκκινη. Ο Ζαχαριάδης έκανε εγκλήματα χθες σε ότι αφορά τον πειθαρχικό έλεγχο… Η πρώτη κίτρινη στον Χνιντ (και στον Σβάρνα) είναι ΑΝΕΚΔΟΤΟ. Δυνατός, έβγαινε γρήγορα και πρώτος στη μπάλα, με δύναμη και αυτοπεποίθηση στις μπάλες (ειδικά στον αέρα). Ο Αργεντινός μπακ όσο περνούσε ο χρόνος το έβρισκε και περισσότερο. Συμμετέχει και στο δεύτερο γκολ… Ο Ανσαριφάρντ ήταν μόνος με διάθεση στο πρώτο 45λεπτο απ’ τους «μπροστινούς» και είχε καλές συνεργασίες με τον Μάνταλο στο δεύτερο. Σίγουρα θα πάρει πολλά η ΑΕΚ απ’ αυτούς…

Υγ4: Δεν ήταν περίεργη η διαιτησία του Μακεδόνα, έτσι παίζει την ΑΕΚ πάντα, αλλά γενικά πρόκειται για κάκιστο έως τραγικό διαιτητή. Στο πρώτο ημίχρονο είδε 15 φάουλ υπέρ του Παναιτωλικού και μόλις 5 υπέρ της ΑΕΚ… Πως τον έχουν ακόμη και σφυρίζει και δεν τον αφήνουν να πηγαίνει (όταν θα ‘χει πάλι κόσμο στα γήπεδα) άνετος να βλέπει τον αγαπημένο του ΠΑΟΚ με την οικογένειά του όμορφα, πραγματικά δεν το καταλαβαίνω. Τι περιμένουν; Να μάθει τώρα; Δεν το ‘χει και δεν μπορεί!

ΠΗΓΗ: