Μιχαηλίδης-Σκιαδαρέσης: «Ηλίθιοι και άχρηστοι υπάρχουν κι από εδώ κι από κει»

2
Μιχαηλίδης-Σκιαδαρέσης:-«Ηλίθιοι-και-άχρηστοι-υπάρχουν-κι-από-εδώ-κι-από-κει»

Ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης και ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης μίλησαν για το αν ήταν φίλοι ή έγιναν, για το αν τους φοβίζει ο χειμώνας που έρχεται, και αν είναι αισιόδοξοι από τη σημερινή πολιτική κατάσταση.

Τηλεόραση: Κέρδη και ζημίες;

Ι.Μ.: «Εκεί είναι πιο δύσκολα, γιατί μπορεί να διολισθήσεις ακόμα κι αν δεν φταις. Στο θέατρο και τον κινηματογράφο δεν έχω παραβεί ποτέ τον λόγο για τον οποίο έκανα μια δουλειά».

Γ.Σ.: «Εγώ έκανα και πράγματα κόντρα. Οταν ήμουν στο Αμόρε έπαιζα στο “Καφέ της Χαράς” και το έζησα αρνητικά, εντός θεάτρου».

Ι.Μ.: «Υπάρχει και μια προκατάληψη. Αυτό το κλισέ περί ποιοτικού και εμπορικού, περί ορίων. Ο καθένας μας έχει τα όρια του, τα καθορίζει με τη στάση του. Στην τηλεόραση, αν δουλέψεις με την ίδια ευθύνη, τα πράγματα θα είναι καθαρά».

Σας φοβίζει ο χειμώνας που έρχεται;

Γ.Σ.: «Βαδίζουμε σε άγνωστα τοπία – δεν μπορούμε να προβλέψουμε τη συμπεριφορά του κόσμου στους κλειστούς χώρους. Ερχόμαστε και από μια όχι ιδιαίτερα καλή για το θέατρο διετία, οπότε τα πράγματα δυσκολεύουν».

Ι.Μ.: «Πέρα από τις οδηγίες, υπάρχει και ο φόβος των ανθρώπων, ένας φόβος δικαιολογημένος».

Τάβλι παίζετε;

Γ.Σ.: «Ταβλαδόρος στη ζωή είναι ο Ιεροκλής, στην παράσταση, εγώ. Αλλά στην πραγματικότητα δεν παίζω, κι έχω άγχος μην προδοθώ στη σκηνή».

Είστε αισιόδοξοι από τη σημερινή πολιτική κατάσταση;

Ι.Μ.: «Ναι, νομίζω πως είμαι θετικός. Κυρίως γιατί δεν έχουμε εναλλακτικές -ήμουν πολύ ανήσυχος τα προηγούμενα χρόνια και εξακολουθώ να είμαι γιατί σε βάθος έχουμε σοβαρά προβλήματα. Παρατηρώ και μια υπεραισιοδοξία, από ανθρώπους μάλιστα που είχαν τελείως διαφορετική θέση προ διετίας, κι αυτό με ενοχλεί, θέλει περισσότερη κριτική στάση. Είναι πολύ δύσκολη δουλειά να είσαι ενεργός πολίτης με καθαρή άποψη. Το προσπαθώ…».

Γ.Σ.: «Εγώ είμαι φύσει απαισιόδοξος άνθρωπος αλλά μπορώ να πω ότι το μόνο αισιόδοξο που βλέπω είναι ότι έχουμε σταματήσει λίγο να λειτουργούμε διχαστικά και λειτουργούμε λίγο πιο συναινετικά».

Ι.Μ.: «Εγώ είμαι πλήρως απογοητευμένος από αυτή τη συμπεριφορά, επειδή στα νιάτα μας υπήρξαμε αριστεροί. Το πολωτικό και διχαστικό κλίμα με εξόργισε. Το θεωρούσα επικίνδυνο. Ημουν έξαλλος με το δημοψήφισμα του 15. Γιατί εμείς του “Ναι” φάγαμε πολύ μπούλινγκ -θεωρηθήκαμε προδότες, γερμανοτσολιάδες. Κι όταν αποδείχτηκε τι ήταν αυτό το δημοψήφισμα, κανείς δεν ζήτησε συγγνώμη».

Γ.Σ.: «Κι εγώ που ήμουνα του “Οχι” με ενοχλούσε το μπούλινγκ στους “Ναι”. Πάντα με ενοχλούσε αυτός ο διχασμός. Και τώρα που μιλάω για συναίνεση, κάποιοι φίλοι θα ενοχληθούν – συναίνεση με τους δεξιούς».

Ι.Μ.: «Δεν έχει σημασία σε ποια πλευρά ανήκουν. Ηλίθιοι και άχρηστοι υπάρχουν κι από εδώ κι από κει».

Ησασταν ή γίνατε φίλοι;

Ι.Μ.: «Πρωτοδουλέψαμε στα “Αξύριστα πι-γούνια”. Γνωριζόμασταν, με κοινές παρέες, κοινούς φίλους. Μου αρέσει ο τρόπος που παίζει ο Γεράσιμος, ήμουν και είμαι θαυμαστής του».

Γ.Σ.: «Αμοιβαίο».

Ι.Μ.: «Έπρεπε να συναντηθούμε. Δύσκολα θα συγκρουστούμε μεταξύ μας. Όταν βρίσκομαι με ανθρώπους όπως ο Γεράσιμος είμαι κι εγώ ήπιος. Έχω όμως εκρήξεις, σπανίως και υπό ειδικές συνθήκες».

Γ.Σ.: «Πράγματι, είμαι ήπιος άνθρωπος. Με τον Ιεροκλή έχουμε χημεία, κοινό υποκριτικό κώδικα. Κι έτσι χαίρεσαι την παράσταση».

Ι.Μ.: «Εχουμε κοινή αντίληψη για το τι είναι παίξιμο. Είναι πολύ ευαίσθητος όταν παίζει ο Γεράσιμος, με λεπτές αποχρώσεις, χωρίς εξωστρέφειες, μ’ αρέσει αυτό. Μάλιστα ένας κριτικός μας έγραψε ότι είμαστε και οι δύο της σχολής του τίποτα, κάτι που εμείς θεωρούσαμε προσόν…», είπαν στο ΒΗΜΑ.

ΠΗΓΗ: