Θερμό χειροκρότημα για τη Μαρίνα Αμπράμοβιτς στη Λυρική target=”_blank”

0
Θερμό-χειροκρότημα-για-τη-Μαρίνα-Αμπράμοβιτς-στη-Λυρική-target=”-blank”

«7 θάνατοι της Μαρίας Κάλλας»

Το πολυσυζητημένο πρότζεκτ όπερας της Μαρίνας Αμπράμοβιτς «7 θάνατοι της Μαρίας Κάλλας» ενθουσίασε το κοινό, που ξέσπασε σε παρατεταμένο χειροκρότημα στην πρεμιέρα, λίγα δευτερόλεπτα αφού η φωνή της Κάλλας στην «Casta diva» διακόπηκε απότομα για να πέσει το σκοτάδι του φινάλε. 

Η διάσημη εικαστική καλλιτέχνις Μαρίνα Αμπράμοβιτς δημιούργησε μια  περφόρμανς πάνω στους οπερατικούς θανάτους που ερμήνευσε μοναδικά η Μαρία Κάλλας επί σκηνής, ως Βιολέττα, Φλόρια Τόσκα, Δυσδαιμόνα, Τσο-Τσο-Σαν, Κάρμεν, Λουτσία, Νόρμα, αλλά και πάνω στον πραγματικό θάνατο της La Divina «από τη ραγισμένη από αγάπη καρδιά της» το 1977 στο διαμέρισμα της οδού Ζωρζ Μαντέλ στο Παρίσι.

Τις εμβληματικές άριες που έχει σημαδέψει με τις ερμηνείες της η Μαρία Κάλλας ερμήνευσαν οι πρωταγωνίστριες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Μαριλένα Στριφτόμπολα, Ελένη Καλένος, Έλενα Κελεσίδη, Άννα Στυλιανάκη, Χρυσάνθη Σπιτάδη, Βασιλική Καραγιάννη και Τσέλια Κοστέα.

Στα κινηματογραφικής αισθητικής βίντεο των επτά θανάτων μαζί με τη Μαρίνα Αμπράμοβιτς πρωταγωνιστεί ο Γουίλεμ Νταφόε.

Αμπράμοβιτς - Γουίλεμ ΝταφόεΣτιγμιότυπο από την πρεμιέρα, Παρασκευή 24/9

Στο τελευταίο μέρος της παράστασης το σκηνικό απεικονίζει το διαμέρισμα της Μαρίας Κάλλας στο Παρίσι, όπου η Μαρίνα Αμπράμοβιτς δημιουργεί μια μοναδική περφόρμανς για τον πραγματικό θάνατο της κορυφαίας ντίβας της όπερας.

Την Ορχήστρα της ΕΛΣ διηύθυνε ο Γιοέλ Γκαμζού και τη Χορωδία της ΕΛΣ ο Αγαθάγγελος Γεωργακάτος. Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς υπέγραψε τη σκηνοθεσία και το σκηνικό και συνυπέγραψε το σενάριο μαζί με τον Πέτερ Σκάβλαν, ο Μάρκο Νικοντίεβιτς τη μουσική, η Λίνζι Πάισινγκερ τη συν-σκηνοθεσία, ο Ρικάρντο Τίσι τα κοστούμια και ο Ουρς Σένεμπαουμ τους φωτισμούς. 

Τα εισιτήρια και για τις δύο τελευταίες παραστάσεις (28 και 29/9) έχουν εξαντληθεί.

Οι 7 θάνατοι της Μαρίας Κάλλας είναι συμπαραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με την Κρατική Όπερα της Βαυαρίας, τη Γερμανική Όπερα του Βερολίνου, την Εθνική Όπερα του Παρισιού και το Θέατρο Σαν Κάρλο της Νάπολης.

ΠΗΓΗ: