Ειρήνη Κονιτοπούλου – Λεγάκη: Δύσκολες ώρες για την τραγουδίστρια – Υποβλήθηκε σε χειρουργείο

0
Ειρήνη-Κονιτοπούλου-–-Λεγάκη:-Δύσκολες-ώρες-για-την-τραγουδίστρια-–-Υποβλήθηκε-σε-χειρουργείο

Δύσκολες στιγμές βιώνει η Ειρήνη Κονιτοπούλου – Λεγάκη, η οποία εισήχθη πριν από μερικές ημέρες εσπευσμένα στο Κρατικό Νικαίας.

Η 90χρονη τραγουδίστρια, η «κυρα-Ρηνιώ», όπως την αποκαλούν, υποβλήθηκε σε εγχείρηση μετά το σοβαρό πρόβλημα υγείας που διέγνωσαν οι γιατροί του νοσοκομείου.

  • VIRAL ΕΙΔΗΣΗ: Παναγιώτα Βλαντή: Θα ξετρελαθείς με τις αδημοσίευτες φώτο από τον γάμο της με τον Γιάννη Βλάχο

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Νίκου Νικόλιζα στην Espresso, από την πρώτη στιγμή της εισαγωγής της στη Β’ Χειρουργική του Κρατικού Νικαίας, ο καθηγητής της Β΄ Χειρουργικής Αθανάσιος Ρογδάκης στιγμή δεν έφυγε από κοντά της θέλοντας να της δώσει δύναμη και κουράγιο αυτές τις δύσκολες ώρες.

Συγκεκριμένα πριν από περίπου δύο μήνες, η παραδοσιακή ερμηνεύτρια υποβλήθηκε σε κάποιες καθιερωμένες εξετάσεις. Εκεί διαγνώστηκε ότι η υγεία της είχε κλονιστεί σε μεγάλο βαθμό.

Μετά τον θάνατο των δύο παιδιών της, τα οποία έφυγαν σε νεαρή ηλικία, κλείστηκε στον εαυτό της με αποτέλεσμα να αρχίσουν και τα προβλήματα υγείας. Εδώ και χρόνια αποφεύγει οποιαδήποτε εκδήλωση που γίνεται προς τιμήν της, καθώς η ίδια κρατάει βαρύ το πένθος που την έχει κατακλύσει για τα δύο πολυαγαπημένα σπλάχνα.

Αρωγοί της σε αυτόν τον Γολγοθά που ανεβαίνει είναι οι δύο κόρες της Ελένη και Μαρία, οι οποίες βρίσκονται νυχθημερόν στο πλευρό της, καθώς και τα εγγόνια της τα οποία ακολουθούν τον δικό της ερμηνευτικό δρόμο στην παράδοση του νησιώτικου τραγουδιού.

Η ίδια πριν από τρία χρόνια σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις στον υπογράφοντα είχε αναφέρει για τον θάνατο των παιδιών της: «Κάθε μέρα κάνω απολογισμό ζωής από τότε που έχασα το δεύτερο παιδί μου. Ξέρεις τι είναι να σε παίρνει τηλέφωνο και να σου λέει “δεν είμαι καλά, πεθαίνω” και να πεθαίνει; Αυτός για μένα είναι ένας αργός θάνατος από τότε που χάθηκε. Ωστόσο θυμάμαι πολύ έντονα τα δύσκολα χρόνια πριν και μετά τον πόλεμο. Ζήσαμε φτώχειες, ο πατέρας μου έπαιζε στη Νάξο σε πανηγύρια και του έδιναν αντί για χρήματα τρόφιμα. Έτσι έζησε η οικογένεια. Αργότερα, επειδή άκουγα εγώ το βιολί του, μάθαινα και τραγουδούσα. Όταν ήρθε και η Λενιώ στη ζωή μου, έκανε το ίδιο. Σε ηλικία 13 ετών την έπαιρνα μαζί μου και τη μάθαινα όσα πρέπει να ξέρει και πώς να συμπεριφέρεται στο κοινό. Πάτησε στα βήματά μου και είμαι περήφανη».

ΠΗΓΗ: